Szukam kobiety, która głęboko odczuwa i nie boi się emocji – własnych ani cudzych.
Potrafi mówić o tym, co ją porusza, boli, co ją uszczęśliwia – i słuchać, kiedy mówisz.
Nie odgrywa ról. Nie udaje, że wszystko jest w porządku, kiedy nie jest. Jest autentyczna.
Jest uważna. Zauważa drobiazgi – kiedy milczysz inaczej niż zwykle, kiedy coś w tobie drzemie.
Nie musi wszystkiego rozwiązywać – ale chce być blisko, kiedy coś się dzieje.
Zamiast „naprawiać”, może po prostu być.
Nie boi się bliskości, ale daje też przestrzeń. Rozumie, że emocje czasami potrzebują czasu.
Lubi rozmawiać nie tylko o tym, co się wydarzyło.
